Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2010/11646 K.2013/8684

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Alt sınırı beş yıl ve daha fazla hapis cezasını gerektiren suçtan yargılanan sanığın, duruşmada bizzat hazır edilip sorgu ve savunmasının saptanması gerekirken, yokluğunda yargılama yapılarak hüküm kurulması suretiyle CMK'nın 193 ve 196. maddelerine aykırı davranılması,

2-5271 sayılı CMK’nun 150/3, 188/1. maddeleri uyarınca hükmün açıklandığı 13.03.2007 günlü oturumda zorunlu olarak savunman bulundurulması gerektiği gözetilmeyerek savunmanın yokluğunda karar verilmek suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

3-Suç 5237 sayılı TCY'nın 149. maddesinin 1. fıkrasının (h) bendine aykırı biçimde geceleyin işlendiği halde, sanık hakkında 5237 sayılı TCY'nın 148/1. maddesiyle uygulama yapılması,

4-5237 sayılı TCY'nın 150. maddesinin 2. fıkrasındaki "malın değerinin azlığı" kavramının, 765 sayılı TCY’nın 522. maddesindeki "hafif" veya "pek hafif" ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, "değerin azlığının 5237 sayılı Yasa'ya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa

koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerçekten az olan şeylerin alınması durumunda, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği gözetilmeden, koşulu bulunmadığı halde, 150. maddenin 2. fıkrasına düzenleniş amacının dışında yorumlar getirilerek, sanığın cezasından indirim yapılması,

5-Kasten işlemiş olduğu suçtan, hapis cezasıyla mahkumiyetinin yasal sonucu olarak sanığın, 5237 sayılı TCY’nın 53/1.maddesinin "a,b,c,d,e" bendinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezanın infazı tamamlanıncaya kadar, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkum olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,