Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2010/12744 K.2013/19062

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanığın gece 02.30 sıralarında birlikte bira içtiği yakınanlar ... ve ... ...'ın kendisinden korkarak yanından kaçmaları üzerine köylerine dönmekte olan mağdurları suç arkadaşı ... ile birlikte yakalayıp ... ... adlı bina yakınına götürdükleri devamında sanıkların adı geçen yakınanları kasten yaralamak suretiyle yaklaşık 3 saat boyunca zorla alıkoydukları olayda her bir mağdur sayısınca kişi hürriyetinden yoksun kılma suçunun oluşacağı gözetilmeden, zincirleme suç kabul edilerek 5237 sayılı TCK.nun 43. maddesinin uygulanması suretiyle eksik ceza tayini, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler kurulunun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak,

5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkındaki Yasanın 108/2. maddesi uyarınca tekerrür nedeniyle koşullu salıverme süresine eklenecek miktarın, tekerrüre esas alınan cezanın en ağırından fazla olamayacağının anlaşılması karşısında; tekerrüre esas alınan mahkumiyetlerinin içinde en ağırının Silifke Ağır Ceza Mahkemesinin 23.06.2008 tarih 2005/316 Esas, 2008/160 sayılı kararına konu olan kasten yaralama suçundan hükmedilen 1 ay 7 gün hapis cezası olduğu ve bu hükümlülüğün tekerrüre esas alınması gerektiği halde yazılı şekilde birden fazla ilamın tekerrüre esas alınması,