KÜNYE
6. Ceza Dairesi 2010/13606 E., 2013/8274 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 17 Nisan 2013
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Hırsızlık, Mala zarar verme
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
266 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Adli sicil kaydına göre, silinme şartları oluşmamış kasıtlı suçtan hükümlülüğü bulunan sanık hakkında, 5271 sayılı CMK’nın 231.maddesinin uygulama olanağı bulunmadığı anlaşılmakla yapılan incelemede:
Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-Hırsızlık suçu yönünden; katılanın, 14.02.2007 günlü mahkeme ifadesinde, 23.20 sıralarında ikametinin mutfak penceresinden araç sesi duyduğunu, aracının 5 metre gerisinde çalışır vaziyette başka bir araç durduğunu, aracının içinde bir takım hareketler olduğunu sezinlediğini, bağırmasına rağmen aracının götürüldüğünü, aşağı indiğinde diğer aracın çalışır vaziyette olduğunu, aracının çarpılmış olması nedeniyle 600,00 YTL zararının bulunduğunu belirttiği; dosya içinde görgü tespit tutanağının da bulunmadığı dikkate alındığında varsa görgü tespit tutanağının da getirtilmek suretiyle katılana aracının camlarını açık bırakıp bırakmadığı, kapısını kilitleyip kilitlemediği sorularak sonucuna göre, TCK' nın 141/1 veya 142/1-b maddesi ile hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,
2-Mala zarar verme suçu yönünden; sanığın, suça konu aracı çaldıktan sonra polislerce takip edilmesi üzerine araçla kaza yaptığının anlaşılması karşısında; hırsızlık suçunun konusunu oluşturan ve sanığın egemenlik alanında bulunan araca zarar verme eyleminde, ayrıca mala zarar verme suçunun oluşmayacağının gözetilmemesi, 3-Kasten işlenen suçlarda hapis cezasına mahkumiyetin yasal sonucu olan ve 5237 sayılı TCK’nın 53.maddesinin birinci fıkrasında öngörülen belirli hakları kullanmaktan yoksun bırakılma tedbirlerinin seçimlik olmadığı gözetilmeden anılan fıkranın (e) bendinde yazılı tedbire hükmedilmemesi,
Yargıtay 6. Ceza Dairesi, E. 2010/13606, K. 2013/8274, 17 Nisan 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama