Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2010/1383 K.2013/1933

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

II- Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz incelemesine gelince

Oluş, dosya içeriği, sanığa suç atması için bir neden bulunmayan yakınanın anlatımları ile 21.02.2005 tarihli oturumdaki teşhisine göre; sanık ve arkadaşı ...’nın, katılan PTT’ye ait işyerine demirle kilidi kırmak suretiyle girdikleri, kilidin kırılma sesini duyarak olay yerine gelip kapının açık olduğunu görmesi nedeniyle bekçi yakınan ...’in içeri girdiği, sanık ...’nin, elinde tabanca olduğu halde içeri girdiğini gördükleri, yakınan ...’i dışarı doğru ittiği, diğer sanık ...’nın ise demirle sırtına vurduğu,

bir süre mücadele ettikleri, sanıkların, kendilerini yakalamak isteyen yakınanı darb edip birşey almadan olay yerinden kaçtıklarının anlaşılması karşısında; sanık ...’nin eyleminin 765 sayılı TCK’nın 495/2. md. aracılığıyla 497/1. maddesine uyduğu.

5237 sayılı Yasada dolaylı yağma suçuna yer verilmemiş olması da gözetilerek, aynı yasanın 142/1-a maddesinde düzenlenen hırsızlık suçuna kalkışma, 116/2-4 ve 119/1-c maddelerinde düzenlenen işyeri dokunulmazlığını bozma, 152/1-a maddesinde düzenlenen mala zarar verme ve 86. maddesinde düzenlenen kasten yaralama suçlarını oluşturduğu düşünülerek,

her iki Yasaya göre uygulanan Yasa maddeleriyle, verilmesi gereken cezalar denetime olanak sağlayacak şekilde ayrı ayrı tespit edilip sonuç cezalar karşılaştırılarak lehe olan yasa belirlendikten sonra mahkum edilmesi gerektiği gözetilmeden, kanıtların takdirinde yanılgıya düşülerek yazılı biçimde sanık hakkında beraat kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, 12.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.