KÜNYE
6. Ceza Dairesi 2010/1388 E., 2013/2577 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 19 Şubat 2013
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi (Kapatılan Kartal 5. Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Hırsızlık
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
277 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Sanığın önceden kasıtlı suçtan hükümlülüğünün bulunması nedeniyle, 5271 sayılı CMK’nun 231. maddesindeki hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanma olanağının bulunmadığı anlaşılmakla yapılan incelemede;
Oluş ve dosya içeriği ile sanığın kolluktaki ikrarına göre suçun gece işlendiği anlaşıldığından, tebliğnamede bu yönden bozma isteyen düşünce benimsenmemiş, sanığın, yakınanın evine geceleyin girerek hırsızlık suçunu işlediğinin anlaşılması karşısında; eylemin hırsızlığın yanı sıra 5237 sayılı TCY’nın 116/1-4 maddesine uyan konut dokunulmazlığını bozma suçunu da oluşturduğunun gözetilmemesi, 5237 sayılı TCY’nın 145. maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının 765 sayılı Yasanın 522/1. maddesindeki hafif ve pek hafif ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliğinin bulunmadığı,
“değerin azlığı”nın 5237 sayılı Yasaya özgü, ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı, yakınanın etkilenimi ve olayın vahameti de gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerekiyorsa ceza vermekten vazgeçilebileceği ölçüdeki düşük değerler esas alınmak, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanmak koşuluyla uygulanabileceği düşünülmeden, bu maddeye düzenleniş amacı dışında yorumlar getirilerek cezadan indirim yapılması,
sanık hakkında 5237 sayılı TCY’nın hükümleri uyarınca uygulama yapılmasına rağmen, 647 sayılı Yasanın 4. maddesinin uygulanması suretiyle karma uygulama yapılması, karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Yargıtay 6. Ceza Dairesi, E. 2010/1388, K. 2013/2577, 19 Şubat 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama