Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2010/14123 K.2013/8041

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Suç tarihinde gündüz vakti, mağdura ait işyerine gelen sanıkların, mağdura hitaben "Birisinin kendisini dövmeleri konusunda maddi destekte bulunduğunu, isim vermeyeceklerini, hatta kendisini dağa kaldırmaları için 450 Türk Lirasına araç kiraladıklarını, bu parayı ödediği taktirde kendisini idare edeceklerini, cezaevinden yeni çıktıklarını, hayattan bekledikleri bir şey olmadığını, bu işi bitireceklerini” söylemek suretiyle tehdit ettikleri ve bu şekilde para istedikleri; mağdurun üzerinde o anda 150 Türk Lirası bulunduğu, sanıkların bu paranın işlerini görmeyeceğini söylemeleri üzerine,

kuyumcudan aynı gün iki adet Cumhuriyet altını alıp sanıklara verdiği; sanıkların kamu davası açılmadan önce mağdurun zararını giderdikleri şeklinde gelişen somut olayda; sanıkların mağdurdan menfaat temin etmek amacıyla kendisine söyledikleri sözlerin, hileli davranışlarla mağduru aldatıp onun zararına olarak kendilerine yarar sağlama icrai hareketini aşan; mağdurda, kendisine veya mal varlığına bir zarar verileceği endişesi yaratacak vasıf ve boyutta tehdit oluşturduğu ve mağdurun bu tehditten korkup sanıkların taleplerini kabul ettiğinin anlaşılması karşısında; sübut bulan eylemin 5237 sayılı TCK'nın 37/1, 149/1-c-d ve 168/3.

(1.cümlesi) madde ve fıkralarına uyan nitelikli yağma suçunu oluşturduğu gözetilmeden, suçun nitelendirilmesinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması,