Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2010/14220 K.2013/7083

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Adli sicil kaydına göre kasıtlı suçtan silinme koşulları oluşmamış mahkumiyeti bulunan sanık hakkında, hükümden sonra 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 562.maddesi ve 25.07.2010 tarih ve 27652 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6008 sayılı Kanunun 7. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 231/5-14. maddesinin uygulama olanağı bulunmadığı anlaşılmakla yapılan incelemede:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-)765 sayılı TCK'nın 493/1, 522 (pek hafif), 59 (yakınan Okan'a yönelik); TCK'nın 493/1, 522 (hafif), 59. (yakınan Okay'a yönelik) maddeleri ile 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b, 168/1-4 (yakınanların sanığın yakınları tarafından çalınan paralarının iade edildiğini ifade etmiş olmaları karşısında, kısmi iade nedeni ile yakınanların rızasının bulunup bulunmadığı araştırılarak), 62, 53. (2 kez) maddeleri uyarınca karşılaştırma yapıldıktan, sonra sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2-)Kabul ve uygulamaya göre de; Yakınanların odadan 19:00 ila 20:00 sularında ayrıldıklarını ve odaya 01:00 sularında döndüklerini ve hırsızlık olduğunu görerek müracaatta bulunduklarını bildirmesi, suç tarihinde güneşin 20:17'de battığının anlaşılması karşısında; eylemin 5237 sayılı TCK'nın 6/1-e maddesindeki gece sayılan zaman diliminde gerçekleştiğine ilişkin kanıtlar karar yerinde gösterilip tartışılmadan, aynı Yasanın 143. maddesiyle uygulama yapılması,

3-)Kasten işlemiş olduğu suçlardan, hapis cezasıyla mahkumiyetinin yasal sonucu olarak sanığın, 5237 sayılı TCK’nın 53/1. maddesinin “a, b, c, d, e” bendinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezasının infazı tamamlanıncaya kadar, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkum olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,