Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2010/14278 K.2013/7677

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Adli sicil kaydına göre kasıtlı suçtan hükümlülüğü bulunan sanık hakkında, 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 562.maddesi ve 25.07.2010 tarih ve 27652 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6008 sayılı Kanunun 7. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 231/5-14. maddesinin uygulama olanağı bulunmadığı anlaşılmakla yapılan incelemede:

5237 sayılı TCK'nın 141 ve 142. maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçu ile 765 sayılı TCK'nın 493/1. maddesinde tanımlanan suçun ögelerinin farklı olduğu, olay günü gece sayılan zaman diliminde yakınanların araçlarının sağlam ve dayanıklı kilitlerini zorlayarak araçlardan hırsızlık yapan sanığın eylemlerinin 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b,143. maddesine uyan hırsızlık suçunun yanı sıra aynı Yasanın 151/1. maddesinde tanımlanan mala zarar vermek suçunu da oluşturduğu ve bu suçun 5237 sayılı CMK'nın 253 ve 254. maddeleri uyarınca uzlaşma hükümlerine bağlı olduğu da dikkate alınarak, bu suçlarla ilgili değerlendirme yapılması gerektiğinin gözetilmememesi,

5237 sayılı TCK'nın 168. maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükümlerinin, suçun tamamlanmış olması halinde uygulanacağı gözetilmeden, eylemler teşebbüs aşamasında kaldığı halde, sanık hakkında anılan Yasanın 168. maddesi ile uygulama yapılması suretiyle eksik ceza tayini, karşı temyiz olmadığından; hırsızlık suçundan özgürlüğü bağlayıcı ceza ile hükümlülüğüne karar verilen sanığın 5237 sayılı TCK'nın 53/1 maddesinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. ve 3. fıkralarında gösterilen sürelerde yoksun bırakılmasına karar verilmemiş ise

de, hükümlülüğünün yasal sonucu olarak infaz aşamasında dikkate alınması olanaklı kabul edildiğinden; sanığın yakınanlara ait aracın sağlam ve dayanıklı olan kapı kilitlerini zorlayıp açarak içerden oto teyblerini çalması şeklinde gerçekleşen eylemin 5237 sayılı TCK’nın 142/1-b maddesindeki suçu oluşturduğu gözetilmeden yazılı şekilde hükmolunması, sonuca etkili görülmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.