Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2010/14451 K.2011/6577

Yerel Mahkemece verilen hüküm yağma suçu yönünden sanıklar savunmanları tarafından duruşmalı olarak da temyiz edilmekle; Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 03/05/2010 tarihli kenar yazısı ile Daireye gönderilmekle başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre tayin edilen günde yapılan duruşma sonunda dosya okunarak gereği görüşülüp düşünüldü;

O Yer Cumhuriyet Savcısı’nın temyiz isteminin, sanıklar hakkındaki yağma ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından lehe, kasten yaralama suçu hakkında ise aleyhe olduğu kabul edilip, sanıkların yakınana yönelik Fenerbahçe derneği lokalinde gerçekleştirdikleri eylemlerle sınırlı olarak temyiz incelemesi yapılmıştır.

Soruşturmanın sonuçlarını içeren tutanaklar, belgeler ve sanıklar ... ve ... için duruşmalı inceleme sırasında ileri sürülen savunmalar doğrultusunda yapılan incelemede;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; yağma ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarının sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Tüm dosya kapsamı ile oluşa uygun kabule göre, sanıklar ... ve ...’in hakkında ayırma kararı verilen sanık Mehmet Mumcu ile birlikte almış oldukları ortak suç işleme kararı kapsamında, yakınana etkili eylemde bulundukları sırada sanık ...in de yakınana doğru gelerek sopa ile

eline vurmak suretiyle TCK.nın 87/3.maddesi kapsamında kalacak şekilde yakınanı kasten yaraladıktan sonra yakınanda oluşturdukları korku sonucunda hiçbir şey olmamış görüntüsü vermek amacıyla tekrar lokale götürerek burada zorla tuttukları sırada yine sanık Mehmet’in de katılımı ile yakınana ait cep telefonunu zorla aldıklarının anlaşılması karşısında, sanıklar hakkında, TCK.nın 37/1.maddesi atfı ile aynı Yasanın 86/1, 87/3. maddeleri uyarınca hükümlülükleri yerine, yazılı şekilde uygulama yapılması,

2-Yakınanın 14.05.2008 günlü oturumda, cebinden 70 YTL para da alındığını, dava açıldıktan sonra sanık müdafii tarafından şikayetten vazgeçmesi karşılığında paranın kendisine verileceğini söylemesi üzerine, yakınanın bu şartlı edimini yerine getirdikten sonra 1000 YTL paranın kendisine ödenmiş olduğu ancak eşinin çalıştığı emek karşılığında hak ettiği paranın halen ödenmemiş olduğuna ilişkin beyanı nazara alınarak öncelikle yakınana verilen bu paranın kim tarafından, hangi koşullarda verildiğinin sorulup bunun yağma konusu cep telefonu ve kullanımı sonucu oluşan zararın giderilmesi iradesini de içerip içermediğinin saptanıp sonucuna göre 5237 sayılı TCK.nın 168.maddesinin uygulanma koşullarının karar yerinde tartışılması gerektiğinin düşünülmemesi,

3- Sanıklar savunmanının, mahkemeye hitaben yazdığı son savunmalarına ilişkin 10.02.2009 havale tarihli dilekçesinde ve 11.02.2009 günlü oturumdaki son savunmasında lehe olan hükümlerin uygulanmasını istemesine karşın, 5237 sayılı TCK.nun 62. maddesinin denetime olanak verecek biçimde yasal ve yeterli gerekçe olmadan uygulanmaması,