KÜNYE
6. Ceza Dairesi 2010/15372 E., 2010/20082 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 1 Aralık 2010
- Mahkemesi
- Ağır Ceza Mahkemesi
- Suç
- Yağma
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
274 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: Zilyet veya diğer bir şahsın teslime veya malın alınmasına karşı ses çıkarmamaya cebir, şiddet veya tehditle mecbur edilmesi yağma suçunu oluşturur. Her olayda cebir, şiddetin gerçekten mevcut olup olmadığı hakim tarafından belirlenir.
Ancak; yağma cürümünde mağdurda yaratılan zorlama etkisi ciddi, önemli ve almaya karşı beklenen mukavemeti kırmaya da uygun olmalıdır. Cebrin önemliliği kriteri, failin mağdurdan ani olarak bir eşyayı üstünden veya elinden çekip alması şeklindeki olaylarda olduğu gibi hırsızlık ve yağma arasındaki ayrımı mümkün kılmaktadır. Hal böyle olunca sırf olağan bir tutmanın bertaraf edilmesi veya hızla aniden alınması halinde tipe uygun bir cebir kullanma olmadığı gibi bu tür olaylarda en azından potansiyel bir mukavemet de takviye edici olarak kırılmışda olmaz. Aksine alma, mağdurun genelde mukavemet edemeden önce tamamlanmış olmaktadır. Mukavemetin olmadığı durumlarda cebir vasıtasıyla almada yoktur. Somut olayımızda eylemin oluşumuna dikkatlice bakmamız gerekir.
Olay günü önce yakınanın elde taşıdığı çantasına yönelip yakınanın geri çekilmesi üzerine bu ... ani bir hareketle yakınanın boynundaki altın zinciri bir hamlede koparıp alma şeklinde gelişen sanığın fiilinde mağdurun direncinin kırılmasının söz konusu olmadığı gibi kişi özgürlüğüne yönelik bir saldırının da bulunmadığı, diğer taraftan altın zinciri alma yoluyla failde meydana gelen dolaylı zorlama etkisi de yağma cürümünü oluşturacak önem ve ciddiyete sahip olmadığı
eylemin bir bütün halinde TCK.nun 142/2-b maddesine uyan hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden yerinde ve yeterli olmayan gerekçeyle yağma suçundan hüküm kurulması,
Yargıtay 6. Ceza Dairesi, E. 2010/15372, K. 2010/20082, 1 Aralık 2010 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama