KÜNYE
6. Ceza Dairesi 2010/15492 E., 2013/6697 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 2 Nisan 2013
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suçlar
- Hırsızlık, Mala zarar verme
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
284 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Sanık ... hakkında erteleme hükümleri değerlendirilirken, tekrar suç işlemeyeceği yönünde olumlu kanaat gelmediğinden bahisle talebin reddedilmesine karar verildiği, aynı gerekçenin hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin 5271 sayılı CMK’nın 231/6-b. maddesi uyarınca da aranan şartlardan olduğunun anlaşılması karşısında; sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin hükmün uygulama olanağı bulunmadığı anlaşılmakla yapılan incelemede;
A-Sanık ... hakkında hırsızlık ve mala zarar verme, sanık ... hakkında hırsızlık suçlarından kurulan hükme karşı yapılan temyiz isteminin incelenmesinde;
Sanık ... hakkında 5237 sayılı TCY’nın 53. maddesindeki haklardan yoksun bırakılmasına karar verilmemiş ise de, hükümlülüğün yasal sonucu olarak infaz aşamasında dikkate alınması olanaklı görülmüş; TCK'nın 143. maddesinin 35. maddesinden sonra uygulanması suretiyle aynı Yasanın 61. maddesine aykırı davranılması sonuca etkili olmadığından, bozma nedeni yapılmamıştır.
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre, sanıklar ... ve ... savunmanlarının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle eleştiri dışında usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA,
B- Sanık ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme karşı yapılan temyiz isteminin incelenmesinde;
Sanığa yüklenen ve 5237 sayılı TCY.nın 151/1 maddesine uyan suçun gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre; aynı Yasanın 66/1-e, 66/2 maddelerinde öngörülen 5 yıl 4 aylık zamanaşımının, karar tarihi olan 24/04/2007 tarihi ile inceleme tarihleri arasında geçmiş bulunması,
Yargıtay 6. Ceza Dairesi, E. 2010/15492, K. 2013/6697, 2 Nisan 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama