Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2010/15606 K.2013/7858

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I-Üst Cumhuriyet Savcısının temyiz isteminin incelenmesinde;

Yasal süre içinde temyiz başvurusunda bulunmayan Üst Cumhuriyet Savcısının bu konudaki isteğinin, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollaması ile 1412 sayılı CMUK.nun 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

II-Katılan vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde;

5237 sayılı TCY’nın 145. maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCY’nın 522. maddesindeki hafif ve pek hafif ölçütleriyle, her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlanmak dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığı” nın 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, bunun; daha çoğunu alabilme olanağı varken, yalnızca gereksinmesi kadar ve değer olarak da az olan şeyi alma durumunda, olayın özelliği ve sanığın kişiliği de değerlendirilerek,

yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği gözetilmeden, katılan kurumda işçi olarak çalışan sanığın, çalışma saatinin bitiminde iş yeri atölyesi bahçesindeki hurdalık alandan toplam 23.5 kg ağırlığında ve yaklaşık 20 TL değerindeki bakır telleri alıp götürmek istediği sırada nizamiye girişindeki görevliler tarafından yakalandığının anlaşılması karşısında; maddede öngörülen koşullar gerçekleşmemesine karşın, sanık hakkında (teşebbüs aşamasında kalan eylemi nedeniyle) aynı Yasanın 145. maddesi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına dair karar verilmesi