Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2010/15706 K.2011/1194

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

5237 sayılı TCK’nun 53.maddesine ilişkin uygulamada herhangi bir yanlışlık bulunmadığının anlaşılması karşısında; tebliğnamedeki bozma isteyen düşünce benimsenmemiştir.

A-Sanık hakkında konut dokunulmazlığını bozmak suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Suçun, yaşı nedeniyle soruşturma dosyası ayrı yürütülen sanık ... ile birlikte iki kişi tarafından işlendiğinin anlaşılması karşısında; sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nun 119/1-c maddesi ile uygulama yapılmaması, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre sanık ...’nun temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

B-Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın soruşturma aşamasında, suçunu ikrar edip suça konu eşyadan cep telefonunu sattığı yeri gösterip yakınana iade edilmesini sağladığının anlaşılması karşısında; kısmi iade nedeniyle yakınanın rızası sorularak 5237 sayılı TCK’nun 168/4.maddesi yollamasıyla aynı Yasanın 168/1.maddesinin sanık hakkında uygulanması gerekip gerekmediğinin tartışılmaması,