KÜNYE
6. Ceza Dairesi 2010/17552 E., 2013/10195 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 7 Mayıs 2013
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlal
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
270 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçların sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve Yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Ancak;
5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı hakkındaki Yasanın 108/2. maddesi uyarınca tekerrür nedeniyle koşullu salıverme süresine eklenecek miktarın, tekerrüre esas alınan cezanın en ağırından fazla olamayacağının anlaşılması karşısında; sanığın adli sicil kaydına ve getirtilen mahkeme ilamlarına göre, önceki suçları içinde tekerrüre esas alınabilecek en ağır mahkumiyetin Kadıköy 1.Ağır Ceza Mahkemesinin 05.12.1995 gün, 1994/147 Esas ve 1995/213 Karar sayılı kararına konu ırzına geçmek suçundan hükmedilen 7 yıl hapis cezası olduğu ve bu hükümlülüğün tekerrüre esas alınması gerekirken, bu hususun karar yerinde gösterilmeyerek, yazılı şekilde uygulama yapılmak suretiyle infazda duraksamaya neden olunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hükümden tekerrüre ilişkin bölümün çıkartılarak yerine, “5237 sayılı TCK’nın 58/6-7.maddesi gereğince, sanık hakkında hükmolunan cezanın, Kadıköy 1.Ağır Ceza Mahkemesinin 05.12.1995 gün, 1994/147 Esas ve 1995/213 Karar sayılı ilamı uyarınca, bu ilamdaki suçuna ilişkin ./.
-2-
...
Yargıtay 6. Ceza Dairesi, E. 2010/17552, K. 2013/10195, 7 Mayıs 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama