Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2010/17754 K.2013/9532

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak,

1-Yakınanın aşamalarda alınan beyanında, aracını kapılarını kilitleyerek park ettiğini söylemesi, olay yeri inceleme raporunda araca giriş şekliyle ilgili herhangi bir bilginin belirtilmemesi karşısında, mahkemece yakınan temin edilip olaydan sonra aracı teslim aldığında kapılarında herhangi bir zorlama, kırılma ve benzeri bulguya rastlayıp rastlamadığı sorulup, gerekirse araç üzerinde keşif yapılarak,

şayet aracın kilitli olan kapısı bir alet ile zorlanmak suretiyle açılarak eylemin gerçekleştirildiği tespit edilirse, 5237 sayılı TCK’nın 142/1-b, aracın kapı kilidi taklit anahtar veya sair bir aletin anahtar gibi kullanılması suretiyle açılarak hırsızlık suçu işlenmişse, bu takdirde aynı yasanın 142/2-d maddesiyle uygulama yapılması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde eksik incelemeyle karar verilmesi,

2-Hırsızlık suçunun saat 00:30 ile 08:00 saatleri arasında işlendiğinin anlaşılması, sanıkların aşamalarda suçlamayı kabul etmeyip suçun işlendiği saatin tam olarak tespit edilememesi karşısında, koşulları oluşmadığı halde 5237 sayılı Yasanın 143. maddesiyle uygulama yapılması,

3-Sanıkların, TCK’nın 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmasına, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca da kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, söz konusu yasaklamanın koşullu salıverilen sanıklar hakkında uygulanmamasına, karar verilmesi gerekirken, yazılı biçimde uygulama yapılması;