Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2010/17972 K.2012/14645

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre adli ara vermede CMK.nun 331. maddesi gereğince acele ve tutuklu işlere bakmakla görevli Nöbetçi Kurulca dosya görüşüldü:

Müştekinin 10.10.2007 günlü Cumhuriyet Savcılığındaki anlatımında uzlaşmak istemediğini belirtmesi karşısında, tebliğnamede yer alan, işyeri dokunulmazlığını bozma suçu yönünden uzlaşma girişiminde bulunulması gerektiğine ilişkin bozma düşüncesi benimsenmemiş;

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçların sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanığın, soruşturma safhasında savunma ile yaptığı savunmalarında, eylem sırasında yanında kız arkadaşının da olduğunu belirtmesi karşısında, işyeri dokunulmazlığını bozma suçundan hükmolunan cezanın TCY.nın 119/1-c maddesiyle artırılması gerektiğinin gözetilmemesi;

2-Mala zarar verme suçundan kurulan hükümde, temel cezaya ilişkin uygulama maddesinin 151/1 yerine 203/1 olarak gösterilmesi;

3-Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 3.2.2009 gün ve 2008/250 - 2009/13 sayılı kararında belirtilen ilkeler ışığında, hükümden sonra 8.2.2008 tarihinde yürürlüğe giren, 5728 sayılı Kanunun 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK.nun 231/5. maddesi uyarınca yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

4-Sanığın, TCY’nın 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmasına, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca da kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, söz konusu yasaklamanın koşullu salıverilen sanık hakkında uygulanmamasına, karar verilmesi gerekirken, yazılı biçimde uygulama yapılması;