Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2010/18083 K.2010/19092

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

... 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 10/12/2007 günlü hükümde kanun yoluna başvuru süresinin başlangıcı; temyiz isteminin reddine dair 17/04/2009 tarihli kararda kanun yolunun ne olduğu ve başvuru şeklinin duraksamaya yer vermeyecek biçimde bildirilmediğinin anlaşılması karşısında; 5271 sayılı CMK.nun 231/2 ve 232/6. maddeleri aracılığıyla aynı Yasanın 40/2. maddesi uyarınca, sanık ...'ın hükme yönelik 17/06/2009; temyiz isteminin reddine ilişkin karara karşı 01/03/2010 tarihli temyiz istemlerinin süresinde olduğu kabul edilip, 17/04/2009 tarihli temyiz isteminin reddine dair karar kaldırılarak, 10/12/2007 gün ve 2004/87-2007/1170 sayılı hükmün esasıyla ilgili temyiz incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirilmesinde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesi uyarınca, sanık yararına olan hüküm, önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağından, 5237 sayılı Yasaya göre hırsızlık, gündüzleyin işyeri dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçlarını oluşturan eylem nedeniyle uygulama yapılıp, her iki Yasaya göre denetime

olanak sağlayacak şekilde uygulanan Yasa maddeleriyle verilmesi gereken cezalar ayrı ayrı tespit edilip, sonuç cezalar karşılaştırılarak lehe olan yasa belirlenip uygulama yapılması gerekirken, 5237 sayılı Yasa uyarınca verilmesi gereken ceza gösterilmeden, yazılı şekilde eksik ve denetime olanak vermeyecek biçimde uygulama yapılması,

2-Sanığın eylemine uyan 765 sayılı TCK.nun 493/1, 522/son, 81/2, 40. maddelerine göre, 1.6.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK.nun aynı suça uyan 142/1-b, 53, 63; 116/2, 53, 63; 151/1, 53, 63. maddelerinde öngörülen özgürlüğü bağlayıcı cezaların alt ve üst sınırları bakımından; 5271 sayılı CMK.nun 253, 254. maddeleri uyarınca gürdüzleyin işyeri dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçları yönünden uzlaşma hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı değerlen- dirilerek, sonucuna ve uygulamaya göre sanık yararına olan Yasanın belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,