Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2010/18166 K.2013/11812

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 18.01.2010 tarihli kenar yazısı ile Dairemize gönderilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-) Hükümlünün, yakınanlara yönelik eylemi ile ilgili olarak, 5237 sayılı TCK.nun 7/2 ve 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddeleri uyarınca hükümlü yararına olan hükmün önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümlerinin olaya uygulanarak ortaya çıkacak sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağı gözetilip, anılan 5237 sayılı TCK.nun 141 ve 142. maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçu ile 765 sayılı TCY.nın 491/ilk ve devamı maddelerinde yer alan suçun öğelerinin farklı olduğu;

hükümlünün, geceleyin, şikayetçi olmayan yakınan ...'ın iş yerine bir arkadaşı, şikayetçi olan diğer yakınanların iş yerlerine iki arkadaşı yanında olduğu halde, yakınanlar ... ve ...'in iş yerlerinin bilirkişi raporuna göre muhkem olan kapı kilitlerini kırarak, diğer yakınanlar ... ve ...'nun bilirkişi raporuna göre muhkem olmayan iş yerlerinin alüminyum kapılarını maddi zarar oluşturmadan zorlayarak,

yakınan ...'ın iş yerinin bilirkişi raporuna göre muhkem olmayan camını kırıp açıp içeri girerek hırsızlık yaptığı, hükümlü ve arkadaşlarının soruşturma aşamasında şikayetçi yakınanlar ..., ..., ... ve ...'na ait bir kısım eşyaların bulundukları yerleri söyleyerek bu yakınanlara kısmi iade sağladıklarının anlaşılması karşısında; hükümlünün yakınanlar ... ve ...'e yönelik eylemleri için 765 sayılı TCK’nın 493/1-son, 522/1 (pek fahiş), 59, 81/2. maddelerine göre, 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı

./.. -2-

TCK’nın 142/1-b, 143, 168/1-4 (kısmi iade nedeniyle hükümlü hakkında etkin Pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına yakınanların rıza göstermesi durumunda), 62, 53; 116/2-4, 119/1-c, 62, 53; 151/1, 62, 53. maddeleri bakımından anılan Yasa'nın 7/2, 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddeleri ışığında değerlendirme ve uygulama yapılarak mala zarar verme suçu bakımından 5271 sayılı CMUK’nun 253 ve 254. maddeleri uyarınca uzlaşma girişiminde bulunulduktan sonra her iki Yasa'nın ayrı ayrı ve bir bütün olarak uygulanması suretiyle lehe olan Yasa'nın saptanması,

yakınanlar ... ve ...'na yönelik eylemleri için için 765 sayılı TCK’nın 492/1-son, 522/1 (pek fahiş), 59, 81/2. maddelerine göre, 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK’nın 142/1-b, 143, (kısmi iade nedeniyle hükümlü hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına yakınanların rıza göstermesi durumunda) 62, 53; 116/2-4, 119/1-c, 62, 53. maddelerine göre, yakınan ...'a yönelik eylemi için 765 sayılı TCK’nın 492/1-son, 522/son, 59, 81/2. maddelerine göre, 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK’nın 142/1-b, 143, 62, 53;

116/2-4, 119/1-c, 62, 53. maddeleri ile anılan Yasa'nın 7/2, 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddeleri ışığında değerlendirme ve uygulama yapılarak her iki Yasa'nın ayrı ayrı ve bir bütün olarak uygulanması suretiyle lehe olan Yasa'nın saptanması gerekirken, yazılı biçimde uygulama yapılması,

Kabule göre de;

2-) Hükümlünün, TCY’nın 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmasına, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca da kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, söz konusu yasaklamanın koşullu salıverilen hükümlü hakkında uygulanmamasına karar verilmesi gerekirken, maddede öngörülen hakların tamamından yoksun kılınmanın da hükümlülüğün doğal sonucu olup takdire bağlı bulunmadığı gözetilmeden, bazı haklardan yoksun kılınmasına karar verilmesiyle yetinilmesi,

...