Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2010/18560 K.2013/2683

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I-) Sanık hakkında konut dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükmün yapılan temyiz incelemesinde;

Sanığın eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nın 116/4, 31/2; maddesinde belirtilen suç için öngörülen cezanın türü ve yukarı sınırına göre, aynı Yasanın 66/1-e, 66/2. maddelerinde düzenlenen zamanaşımını kesici işlemlerden herhangi birisi gerçekleşmeden, 4 yıllık genel dava zamanaşımının karar tarihi olan 20/09/2007 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma sebebi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE,

II-) Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün yapılan temyiz incelemesine gelince;

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Eylemin gece vakti gerçekleştirildiğine ilişkin delillerin nelerden ibaret olduğu karar yerinde gösterilip tartışılmadan ve suç tarihi tereddüte yol açmayacak şekilde saptanmadan, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 143. maddesinden uygulama yapılarak yazılı şekilde karar verilmesi,

2- Sanık hakkında, suç tarihine göre 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanununun 24. maddesinde tanımlanan “uzlaşma” hükmünün değerlendirilmesi ve 19.12.2006 tarihinde yürürlüğe giren 5560 sayılı Yasa ile değişik 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanununun 24. maddesi yollamasıyla, 5271 sayılı CMK’nın 253/4 ve 254. maddeleri gereğince, uzlaşma teklifinin reşit olmayan sanığın kanuni temsilcisine yapılması gerektiği gözetilmeden, yargılamaya devam edilerek yazılı biçimde hüküm kurulması,

3-Suç tarihinde 18 yaşından küçük olan sanık hakkında, 5395 sayılı Yasa'nın 35/1. maddesi uyarınca sosyal inceleme raporunun aldırılmaması ve aynı Yasa'nın 3. fıkrası uyarınca sosyal inceleme raporu aldırılmama nedeninin gerekçeli kararda gösterilmemesi,