Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2010/19179 K.2011/1634

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler kurulunun takdirine göre; suçların sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanık hakkında katılanın ruh sağlının bozulması nedeniyle 5237 TCK’nun 102.maddesinin 5.benti ile 10 yıl hapis cezası verildikten sonra, aynı yasanın 102/3-d. maddesi ile fazla ceza verilmesi,

2-Hangi mahkumiyetin tekerrüre esas alındığı, tekerrür koşulları bulunup, bulunmadığı, hükümlü hakkında kaçıncı kez tekerrür hükümlerinin uygulandığı ve mahkumiyet hükmünün denetim olanağı verecek biçimde karar yerinde gösterilmesi bir yasa normudur.

Hal böyle olunca; sanığın tekerrüre esas alınan Ankara 7.Asliye Ceza mahkemesinin 254/458 sayılı içtimalı ilamındaki hal çözülerek, cezaların en ağırının tekerrüre esas alınması gerekirken, içtimalı cezanın tekerrüre esas alınarak yazılı şekilde uygulama yapılması,

Kabule göre;

3-Denetim süresinin belirlenmesinin infaza yönelik bir işlem olduğu gözetilerek, 5237 sayılı Yasanın 58/6-7 maddesi gereğince mükerrer olan sanıklar hakkında, cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verilmesiyle yetinilmesi yerine, 5275 sayılı Yasanın 108/4. maddesine dayanılarak denetimli serbestlik süresinin belirlenmesi,