Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2010/19788 K.2013/10596

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanıkların adli sicil kaydına göre hırsızlık suçundan tekerrüre esas hükümlülükleri bulunduğu halde haklarında 5237 sayılı Yasanın 58/6-7.maddesi ile uygulama yapılmaması karşı temyiz bulunmadığından, bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Sanık ...’ın diğer sanıkla fikir ve eylem birliği içinde hırsızlık suçunu işlediğinin anlaşılması karşısında, koşulları oluşmadığı halde 5237 sayılı Yasanın 39. maddesiyle uygulama yapılması,

2- Sanıkların yakınanı dolmuşta sıkıştırıp parasını aldıktan sonra, sanık ...’ın paralarla birlikte kaçtığının anlaşılması karşısında; eylemin tamamlandığı gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

3- Sanık ...’ın paralarla uzaklaştıktan sonra geri gelerek, yakınana dolmuşta düşürmüşsün diyerek suça konu paraları yere bırakıp tekrar kaçması nedeniyle, koşulları oluştuğu halde 5237 sayılı Yasanın 168. maddesiyle uygulama yapılmaması, ../..

-2-

4- Sanıkların, TCK’nun 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmasına, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca da kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, söz konusu yasaklamanın koşullu salıverilen sanıklar hakkında uygulanmamasına, karar verilmesi gerekirken, yazılı biçimde uygulama yapılması;

5- 5271 sayılı CMK’nun 326/2. maddesine göre iştirak halinde suç işleyen sanıkların neden oldukları yargılama giderlerinden ayrı ayrı sorumlu tutulmaları yerine müteselsilen tahsile karar verilmesi,

...