Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2010/19990 K.2013/10652

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1)Yakınanın otomobilini saat 18.30 sıralarında kapıları kilitli olarak oturduğu binanın otoparkına bıraktığı, sanıkların saat 23.30 sıralarında jandarma tarafından şüphe üzerine çaldıkları yakınana ait otomobil ile birlikte yakalandıkları; sanıkların aşamalarda hırsızlık suçunu kabul etmediklerinin anlaşılması karşısında; suçun gece zaman dilimi içerisinde işlendiğine ilişkin hükme esas alınan kanıtların neler olduğu denetime olanak verecek şekilde karar yerinde gösterilmeden 5237 sayılı TCK'nın 143. maddesi ile cezada artırım yapılması,

2-Kasten işlenen suçlardan hapis cezasına mahkumiyetin yasal sonucu olan ve 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin 1. fıkrasında öngörülen belirli hakları kullanmaktan yoksun bırakılma tedbirlerinin seçimlik olmadığı gözetilmeden,yazılı şekilde hüküm kurulması,

3-Sanık ...'nin adli sicil kaydında yer alan, Ankara 9. Ağır Ceza Mahkemesi’nin 07.06.2002 gün ve 415-128 sayılı kararına konu mahkumiyet hükmü esas alınarak hakkında, 5237 sayılı TCK’nın 58/6-7. maddesi gereğince mükerrirlere özgü infaz sisteminin ve denetimli serbeslik tedbirinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi, ./..

-2-

4)Suçu birlikte işleyen sanıklardan neden oldukları yargılama giderlerinin “ayrı ayrı” yerine, "müteselsilen" alınmasına hükmedilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK’nın 326/2. maddesine aykırı davranılması,

...