Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2010/20122 K.2013/8601

Hırsızlık suçundan sanık ...'in 765 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 491/ilk, 647 sayılı Cezaların İnfazı Hakkında Kanun'un 4.maddeleri uyarınca 854.100.000 TL.ağır para cezası ile cezalandırılmasına dair, ANKARA 1.Sulh Ceza Mahkemesinin 10/02/2005 tarihli ve 2004/967 esas, 2005/81 sayılı kararının infazı sırasında, 01/06/2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun lehe hükümlerin uygulanması talebi üzerine,

söz konusu kararın kesinleşmesi sebebiyle uyarlama talebinin reddine ilişkin aynı Mahkemenin 14/07/2006 tarihli ve 2004/967 esas, 2005/81 sayılı kararına yapılan itirazın reddine dair, Ankara 28. Asliye Ceza Mahkemesinin 17/07/2006 tarihli ve 2006/116 sayılı kararına karşı ...

Bakanlığının 05/10/2006 gün ve 45590 sayılı kanun yararına bozma istemine dayalı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 19/10/2006 gün ve KYB/2006/244476 sayılı ihbar yazısı ile infaz dosyası 09/11/2006 tarihinde Dairemize gönderilerek incelenmiş ve Dairemizin 12.11.2007 tarih ve 2006/21360 Esas, 2007/12397 Karar sayılı ilamı ile;

Anılan Yazıda;

1) 01/06/2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu ile 765 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun karşılaştırılmak sureti ile lehe olan kanun hükümleri uygulanması gerektiği gözetilmeden, itirazın kabulü yerine reddine karar verilmesinde,

2) Yargıtay 6.Ceza Dairesinin 23/01/2006 tarihli ve 2005/16216 Esas, 2006/124 Karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 141 ve 142. maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçu ile 765 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 492/1.maddesinde yer alan suçun öğelerinin farklı olduğu, eylemin hırsızlık fiili yanında 5237 sayılı Kanun'un 116.maddesine uyan işyeri dokunulmazlığını bozma suçlarını da oluşturduğunun gözetilmemesinde isabet görülmemiş olduğundan bahisle 5271 sayılı CMK’nun 309.maddesi uyarınca anılan kararın bozulması, Dairemizden istenilmiştir.

TÜ RKMİLLETİADINA

Ankara 1.Sulh Ceza Mahkemesinin 10.02.2005 tarih ve 2004/967-2005/81 sayılı kararıyla hükümlü ... hakkında 765 sayılı TCY’nın 491/ilk, 647 sayılı Yasanın 4.maddeleriyle 854.100.000 TL ağır para cezasına hükmolunduğu, bu hükmün temyiz edilmeksizin kesinleştiği; Yerel Cumhuriyet Savcısının 12.07.2006 günlü dilekçesi ile 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı Yasa hükümleri

uyarınca yeniden bir karar verilmesine ilişkin isteminin, Ankara 1.Sulh Ceza Mahkemesinin 14.07.2006 tarih ve 2004/967-2005/81 sayılı kararıyla dosya üzerinden REDDİNE karar verildiği,anılan uyarlama kararının, hükümlü Sururi Şenses’e tebliğ edilmediği gibi lehe hükmün belirlenmesi istemi üzerine verilen uyarlama kararının itirazı olanaklı olmayıp temyiz yasa yolu açık kararlardan olması ve Mahkemece dosyanın itirazın incelenmesi amacıyla Ankara 28.Asliye Ceza Mahkemesine gönderilmesi üzerine anılan Mahkemece verilen 17.07.2006 gün ve 2006/116 Müt. sayılı isteğin reddine ilişkin kararının yok hükmünde olduğunun anlaşılması karşısında;

kanun yararına bozma istemi, hakim ve mahkemelerce gerekli işlemler veya yargılama yapılarak verilen ve Yargıtay’dan geçmeksizin kesinleşen karar ve hükümlere karşı istenebileceğinden ve yukarıdaki açıklamalar ışığında hükmün henüz kesinleşmediği anlaşıldığından, kanun yararına bozma isteminin REDDİNE.

Ankara 1.Sulh Ceza Mahkemesinin 14.07.2006 tarih ve 2004/967-2005/81 sayılı uyarlama kararının, hükümlüye tebliği ile yasa yoluna başvurma olanağı sağlanarak, temyiz etmesi durumunda hükümlünün temyizi ile ilgili olarak tebliğname düzenlendikten sonra incelenmek üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE” karar verilmiştir.

Ankara 1.Sulh Ceza Mahkemesinin 14.07.2006 tarih ve 2004/967-2005/81 sayılı uyarlama kararı, 7201 sayılı Tebligat Kanununun 35.maddesi uyarınca hükümlüye tebliğ edilmiş; hükümlü temyiz başvurusunda bulunmamıştır.

Hükümlü için temyiz davası bulunmadığı için, Ankara 1.Sulh Ceza Mahkemesinin 14.07.2006 tarih ve 2004/967-2005/81 sayılı uyarlama kararına yönelik olarak ileri sürülen kanun yararına bozma istemi doğrultusunda inceleme yapılması gerekmektedir.

Bu doğrultuda;

5237 sayılı TCK’nın uyarlanması istemi üzerine kurulan hükümlerin, Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 27.12.2005 gün 3-162/173 ve 24.01.2006 gün 11-2005/136-2006/3 sayılı kararları ve Dairemizin uygulamalarına göre temyizi olanaklı bulunduğundan; Ankara 28. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 17.07.2006 gün 2006/116 sayılı, itiraz üzerine verdiği ve hukuki değerden yoksun olan “itirazın reddine” ilişkin kararı kaldırılarak; Ankara 1.Sulh Ceza Mahkemesi’nin 14.07.2006 gün ve 2004/967 Esas, 2005/81 Karar sayılı kararı için yapılan incelemede:

5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesi uyarınca, hükümlü yararına olan hükmün, 765 sayılı Yasanın ve 5237 sayılı Yasanın ilgili bütün hükümlerinin olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağı ve bu doğrultuda, 5237 sayılı Yasaya göre suç oluşturan eylem nedeniyle, anılan Yasanın 61/1. maddesi uyarınca, temel cezanın ne şekilde saptanacağının belirlenmesi, arttırım ve indirim oranlarının takdiri, cezaya etkili olan yasal düzenlemelerin değerlendirilmesi ve bireyselleştirmenin yapılması için duruşma açılmasının zorunlu olduğu gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesi,