KÜNYE
6. Ceza Dairesi 2010/20254 E., 2010/19768 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 6 Aralık 2010
- Mahkemesi
- Ağır Ceza Mahkemesi
- Suç
- Yağma, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, mala zarar verme
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
292 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: I- Yağma ve kişileri hürriyetlerinden yoksun kılma suçlarından kurulan hükmün incelenmesinde: Kişileri hürriyetlerinden yoksun kılma suçlarının, katılanlara zor kullanılarak işlendiği anlaşılıp kabul edildiği halde; temel uygulama maddeleri ile cezalar tayin edilirken, 5237 sayılı TCK'nın 109.maddesinin 2. fıkrası yerine, maddenin 1. fıkrası ile uygulama yapılması, hükmedilen cezaların süreleri ve maddenin 3-a. fıkra ve bendinin uygulanması nedeniyle sonuca etkili olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine,toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre,sanık ... savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve yasaya uygun bulunan hükmün, tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,
II- Mala zarar vermek suçu için kurulan hükmün incelenmesinde
Kasten işlenen suçlarda hapis cezasına mahkumiyetin yasal sonucu olan ve 5237 sayılı TCK’nın 53/1-2-3.maddesinde öngörülen belirli hakları kullanmaktan yoksun bırakılma tedbirlerinin, cezanın yerine getirilmesi (infaz) aşamasında gözetilmesi olanaklı kabul edilmiş; dosya içeriğine,toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara,gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre;suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; 5237 sayılı TCK'nın 62/1.maddesi ile uygulama yapılırken, hesap hatası sonucu fazla cezaya hükmolunması,
Yargıtay 6. Ceza Dairesi, E. 2010/20254, K. 2010/19768, 6 Aralık 2010 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama