Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2010/21646 K.2013/14131

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre, suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanıklar hakkında 5237 sayılı Yasanın 142/1-b maddesi ile uygulama yapılırken, temel cezanın belirlenmesi sırasında suçun işleniş şekli, suçun işlenmesinde kullanılan araçlar, suç konusunun önem ve değeri, meydana gelen tehlikenin ağırlığı, failin kastı ile güttüğü amacın yanı sıra suçun işlendiği zaman da değerlendirmeye alınarak, cezanın alt sınırdan tayin edilmesine rağmen, suçun gece işlenmesinden dolayı 143/1. maddesinin uygulanması sırasında (1/3) olarak en üst oranda artırılması suretiyle çelişkiye düşülmesi,

2-Kasten işlenen suçlardan hapis cezasına mahkumiyetin yasal sonucu olan ve 5237 sayılı TCK’nun 53.maddesinin (1)- (2)- (3.) fıkralarında öngörülen belirli hakları kullanmaktan yoksun bırakılma tedbirlerine hükmedilmemesi,

3-Kabul ve uygulamaya göre de;

a-Sanıklar hakkında kurulan hükümde 5237 sayılı TCY’nın 62. maddesi uygulaması sırasında, aynı yasanın 61. maddesine aykırı olarak 2 yıl 2 ay 20 gün yerine 1 yıl 14 ay 20 gün hapis cezasına hükmedilmesi,

b- 04.11.2006 günlü ara kararı ile sanıkların mazeretsiz olarak duruşmada hazır bulunmamaları nedeni ile kefaletlerinin hazineye gelir kaydına karar verildiği halde hükümle birlikte kefalet parasının iadesine karar verilmesi suretiyle infazda tereddüt yaratılması,