Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2010/2198 K.2012/9425

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; Yargıtay C.Başsavcılığının 22.01.2010 tarihli kenar yazısı ile Dairemize gönderilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosyada bulunan sanığın Bakırköy 2.Asliye Ceza Mahkemesinin 2000/857-2003/713 sayılı kararına yönelik temyiz yasa yolu başvurusunu içeren dilekçesinin Mahkemece dosyasına eklenmesi ve gerekli işlemlerin yapılması olanaklı görülmüştür.

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 27.12.2005 tarih, 2005/3-162-173 ve 11.07.2006 tarih, 2006/5-182/182 sayılı kararlarında; sonraki yasa ile suçun unsurlarının veya özel hallerinin değiştirilmesi, cezanın tayin ve takdiri ile artırım ve indirim oranlarının belirlenmesi, seçimlik cezalardan birinin tercihi ve seçenek yaptırımların ya da cezanın kişiselleştirilmesini gerektiren hallerde duruşma açılarak karar verilmesi gerekir.

Somut olayın incelenmesine gelince:

Sanık ...’ın, 15.7.2000 günü, yakınanın konutunun kapı kilidini kırıp girerek suça konu televizyon, kamera gibi eşyasını çaldığı ... görülerek Bakırköy 2.Asliye Ceza Mahkemesinin 16.12.2003 gün ve 2000/858-2003/1242 sayılı kararıyla; 765 sayılı TCK’nun 493/1, 65/3, 522/1. maddeleri gereğince 6 ay hapis cezası ile hükümlendirildiği; hükümden sonra 1.6.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCY’nın uyarlanması istendiğinde dosya üzerinde yapılan inceleme sonucunda önceki hükmün aynen çektirilmesine karar verildiği anlaşılmışsa da;

1.Eylem nedeniyle verilecek temel cezanın ne şekilde saptanacağının belirlenmesi için duruşma açılarak hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,

2.5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesi uyarınca sanık yararına olan hükmün önceki ve sonraki Kanunların ilgili bütün hükümlerinin olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağı gözetilerek 5237 sayılı Yasaya göre 142/1-b maddesindeki hırsızlık suçunun yanı sıra konut dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçlarını da oluşturduğunun gözetilmemesi,

3. 5237 sayılı TCY.nın 145. maddesindeki “ malın değerinin azlığı ” kavramının, 765 sayılı TCY’nın 522. maddesindeki “hafif “ veya “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerekiyorsa ceza vermekten vazgeçebileceği ölçüdeki düşük değerler esas alınmak, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanmak koşuluyla uygulanabileceği düşünülmeden, bu maddeye düzenleniş amacının dışında yorumlar getirilerek sanığın cezasından indirim yapılması,

4. Kolluğun yazısında çalınan malların bir kısmının elde edildiğinin belirtilmesi ile sanıkların bu ve başka suçlara konu malları sattıkları yeri söylemeleri ve burada yapılan aramada bir kısım eşyanın ele geçirilmesi karşısında, yakınandan kendisine iade edilen bir şey olup olmadığı sorulduktan sonra varsa bu kez 5237 sayılı TCY'nın 168/son mddesi anlamında kısmi geri vermeye rızası bulunup bulunmadığı sorulduktan sonra, 5237 sayılı TCY'nın 168.maddesinin uygulanma olanağının değerlendirilmemesi,

5. Hükümlünün eylemine uygulanan 765 sayılı TCY.nın 493/1, 65/3, 522/1. maddelerine göre, hükümden önce 1.6.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCY’ nın aynı suça uyan 142/1-b, 168 ( televizyon iade edildi ve yakınanın kısmi geri vermeye rızası varsa ), 116/1, 151/1, konut dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçlarında CMK'nun 253-254. maddelerinin ayrı ayrı ve bir bütün olarak uygulanması sonucunda, anılan Yasanın 7/2, 5252 sayılı Yasanın 9/3.maddeleri ışığında 765 sayılı Yasa hükümlerinin sanık yararına olduğunun gözetilmesi,