Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2010/22774 K.2011/761

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Mahkemece 05.11.2009 tarihli kararda, hükme karşı başvurulacak yasa yolunun süresinin başlangıcı açıkça belirtilmediği, Ceza Genel Kurulunun 29.05.2007 gün ve 114/113. 01.05.2007 gün ve 93/104. 20.02.2007 gün ve 46/39. 23.12.2008 gün ve 258/240 sayılı ve benzer kararlarında da ayrıntıları açıklandığı üzere, Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 40/2, 5271 sayılı CMK.nun 34/2, 40/2, 231/2 ve 232/6. maddelerine göre.

Hüküm ve kararlarda, başvurulacak yasa yolu, süresi, başvuru yapılacak merci ile başvuru şeklinin kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirtilmesi zorunludur.Bunlardan birisinin veya birkaçının kararda gösterilmemiş olması ya da yanlış gösterilmesi.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası’nın 40/2, 5271 sayılı CYY’nın 34/2, 40/2, 231/2, 232/6. maddelerine açıkça aykırılık oluşturacağından ve yapılan tebliği geçersiz kılacağından ,sanığa yapılan 03.12.2009 tarihli tebligat yukarda belirtilen nedenle usulsüz olduğundan ,sanık savunmanının 17.2.2010 tarihli dilekçesiyle yaptığı temyiz istemi süresinde kabul edilerek yapılan incelemede:

Dosyadaki adli sicil kaydına göre tekerrüre esas hükümlülüğü bulunan sanık hakkında 5237 sayılı TCY'nın 58.maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış,

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara,gerekçeye ve Hakimin takdirine göre, diğer temyiz itirazı yerinde görülmemiştir. Ancak;

5237 sayılı Yasanın 53/1-c.maddesinde belirtilen haklardan, aynı maddenin 2.ve 3. fıkraları göz ardı edilerek, koşullu salıverilmesine kadar yoksun bırakılmasına karar verilmiş olması,

Bozmayı gerektirmiş sanık ... savunmanının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla CMUK’nun 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak,