Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2010/2290 K.2013/2468

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I-Sanık ... hakkında hırsızlığa kalkışma suçu nedeniyle verilen hükme karşı yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Diğer sanıkla birlikte önceden verdikleri karar uyarınca hırsızlık suçuna doğrudan katılan sanık hakkında 5237 sayılı TCY'nın 37/1. maddesi yerine aynı Yasanın 39. maddesiyle uygulama yapılması, karşı temyiz bulunmadığından;

Sanık hakkında 5237 sayılı TCY'nın 53. maddesindeki haklardan yoksun bırakılmasına karar verilmemiş ise de, hükümlülüğün yasal sonucu olarak infaz aşamasında dikkate alınması olanaklı görüldüğünden bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre sanıklar ... ve ... savunmanlarının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün istem gibi ONANMASINA,

II-Sanık ... hakkında hırsızlığa kalkışma suçu nedeniyle verilen hükme karşı yapılan temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Somut olayda sanığın, yakınana ait kömür deposunun 2 metre yükseklikteki duvarına şahsi çeviklikle tırmanmak suretiyle hırsızlık yaptığının kabulüyle mahkeme tarafından 03.10.2002 tarihli karar ile sanık hakkında 765 sayılı Yasanın 493/1, 522, 81. maddeleri gereğince 8 ay 24 gün hapis cezasına hükmolunduğu, 5237 sayılı Yasa gereğince verilecek ceza miktarının 1 yıl 2 ay olduğunun anlaşılması karşısında;765 sayılı Yasa hükümlerinin sanık lehine olduğunun gözetilmemesi,

Uygulamaya göre de;

2-Sanık hakkında 5237 sayılı TCY'nın 53. maddesindeki haklardan yoksun bırakılmasına karar verilmemesi,