Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2010/22950 K.2013/12833

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 40/2, 5271 sayılı CMK.nun 34/2, 40/2, 231/2 ve 232/6. maddelerine göre; mahkeme kararlarında ilgili kişilerin hangi kanun yolları ve mercilere başvuracağını, sürelerini ve şeklini kuşkuya yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilmesi gerektiğinin açık ve buyurucu şekilde belirtildiği, ancak 19.07.2007 tarihli kararda temyiz süresinin başlangıcı ve başvuru yönteminin gösterilmediğinin izlenmesi karşısında; sanığın 02.06.2008 tarihli temyiz istemi ile sanık savunmanının 30.05.2008 tarihli temyiz istemi süresinde olduğundan, 02.06.2008 ve 23.06.2008 tarihli temyiz isteminin reddine dair kararlar ile 14.11.2007 tarihli kesinleşme şerhi kaldırılarak yapılan incelemede:

Sanığın eylemine uyan 765 sayılı TCK’nın 493/1, 522. (normal değer) maddelerine göre, 5237 sayılı TCK’nın aynı suça uyan 142/1-b, 143, 53; 116/4, 53; 151/1, 53. maddeleri bakımından anılan Yasanın 7/2, 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddeleri ışığında değerlendirme ve uygulama yapılarak, mala zarar verme ve konut dokunulmazlığının ihlali suçları bakımından 5271 sayılı CMUK’nın 253 ve 254. maddeleri uyarınca uzlaşma girişiminde bulunulduktan sonra her iki yasanın ayrı ayrı ve bir bütün olarak uygulanması suretiyle lehe Yasanın saptanması gerekirken yazılı biçimde uygulama yapılması, ./..

-2-

...