Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2010/2300 K.2012/4264

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Kurulan hükümde suçun adının bilişim sistemlerinin kullanılması suretiyle hırsızlık olarak gösterildiği ve buna göre uygulama yapıldığı halde temel uygulama maddesi olan "5237 sayılı TCK'nun 142/2-e maddesinin" hükümde yazılmaması yerinde tamamlanması olanaklı maddi hata olarak kabul edilmiş,

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Gerekçeli kararda savunma ve iddia makamının esas hakkındaki görüşüne yer verilmeyerek 5271 sayılı CMK'nun 230.maddesine aykırı davranılması,

2-Sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nun 53/1. maddesinin (c) fıkrasındaki velayet hakkından, vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksunluğun, kendi altsoyları açısından koşullu salıverme tarihine; kendi altsoyları dışındaki kişiler yönünden ise, cezanın infazı tamamlanıncaya kadar süreceğinin gözetilmemesi,