Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2010/2386 K.2013/73

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanığın olay günü evine gitmekte olan yakınana yanaşarak üzerinde cep telefonu bulunup bulunmadığını sorduğu, önce olmadığını söyleyen yakınanın üzerini arayan sanığın cep telefonunu fark etmesi üzerine, yakınanın eline aldığı telefonu sanığın çekip aldığı, bir yeri arayıp telefonunu geri vereceğini söyleyen sanığa inanan yakınanın sanığın gittiği yerlere arkasından onunla birlikte gittiği, en son geldikleri yerde sanığın yakınana “Sen buradan git, telefonunu vermeyeceğim, peşimi bırakmazsan seni döverim, gebertirim (öldürürüm).” dediği, bunun üzerine kendisinden yaşça çok büyük olan sanıktan korkan yakınanın olay yerinden ayrıldığının anlaşılması karşısında; eylemin yağma suçunu oluşturduğu gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

Uygulamaya göre de;

2-Sanığın TCK’nın 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmasına, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca da kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, söz konusu yasaklamanın koşullu salıverilen sanık hakkında uygulanmamasına, karar verilmesi gerekirken, yazılı biçimde uygulama yapılması,