KÜNYE
6. Ceza Dairesi 2010/23984 E., 2013/13529 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 5 Haziran 2013
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Hırsızlık
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
328 kelime·2 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-5237 sayılı TCK'nın 7/2 ve 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddeleri uyarınca, sanık yararına olan hüküm, önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağından, dosya içeriğine göre;
yakınanın usulüne uygun biçimde park ettiği aracının kapısını ele geçirilen tornavida ile zorlamak suretiyle açıp hırsızlık yapmaya kalkışan ve bu işlem sırasında anahtar ya da başka bir aleti anahtar gibi kullandığına ilişkin kanıt da bulunmayan sanığın eyleminin, 765 sayılı TCK’nın 493/1, 61, 81/2. (tekerrüe esas ilamlarından en ağırı esas alınmak suretiyle) maddeleri ile 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı Yasanın 142/1-b, 143, 35, 151/1. maddeleri kapsamında olup, her iki Yasa'ya göre de sanığa verilmesi gerekli ceza miktarları, uygulanacak yasa maddeleri,
artırım ve indirim oranlarıyla birlikte denetime olanak verecek biçimde karşılaştırma yapılıp, mala zarar verme suçu yönünden ise (5560 sayılı Yasayla değişiklik öngören CMK 253 ve devamı maddelerinde yer alan) uzlaşma koşulları da değerlendirilerek, sanık yararına olan yasanın yeniden belirlenmesi zorunluluğu,
2-Uygulamaya göre de;
a)Lehe Yasa karşılaştırması sırasında, sanık hakkında 765 sayılı Yasanın 81/2. maddesinde düzenlenen tekerrür nedeniyle cezasından artırım yapılırken, tekerrüre esas alınan ilamın denetime olanak sağlaması açısından hüküm fıkrasında gösterilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
b)TCK’nın 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmasına, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca da kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, söz konusu yasaklamanın koşullu salıverilen sanık hakkında uygulanmamasına karar verilmesi gerekirken, yazılı biçimde uygulama yapılması;
c)5237 sayılı TCK’nın 143. maddesinin, 35. maddesinden sonra uygulanması suretiyle aynı yasanın 61/5. maddesine aykırı davranılması
Yargıtay 6. Ceza Dairesi, E. 2010/23984, K. 2013/13529, 5 Haziran 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama