Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2010/24026 K.2012/16260

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

15.11.2009 olan suç tarihinin gerekçeli karar başlığında yerinde düzeltilmesi olanaklı kabul edilmiştir.

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre, suçların sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Olay günü güneşin saat 16.50'de battığı, kolluk tarafından düzenlenen görgü tespit tutanağında suçun saat 17.00 sıralarında işlendiğinin belirtildiği, tutanağın da saat 17.30'da düzenlendiği, sanığın Cumhuriyet Savcısı tarafından alınan ifadesinde ise suçu saat 18.00 sıralarında işlediğini söylediği dikkate alındığında, suç saatinin duraksamaya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi, buna ilişkin kanıtların denetim olanağı verecek biçimde karar yerinde gösterilmesi ve sonucuna göre 5237 sayılı TCK'nın 6/1-e. maddesi yollamasıyla hırsızlık suçu yönünden 143/1. madde ve fıkrasının, konut dokunulmazlığını bozmak suçu yönünden de 116.maddenin 4. fıkrasının uygulama koşullarının değerlendirilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde uygulamalar yapılması,

2-Mala zarar vermek suçu için kurulan hükümde 5237 sayılı TCK'nın 31/3. maddesi ile uygulama yapılırken hesap hatası sonucu 2 ay 20 gün hapis cezası yerine, 3 ay 10 gün hapis cezasına hükmedilmesi,

3-Suçu işlediği tarihte 18 yaşını tamamlamamış olan ve hakkında 5237 sayılı TCK'nın 31/3. maddesi uygulanan sanık hakkında, konut dokunulmazlığını bozmak ve mala zarar vermek suçları için hükmedilen kısa süreli özgürlüğü bağlayıcı cezaların, 5237 sayılı TCK'nın 50. maddesi gereğince adli para cezasına veya maddede yazılı diğer seçenek ve yaptırımlardan birine çevrilmesinde zorunluluk bulunduğunun gözetilmemesi,

4- Yakınana ait konutun depo olarak kullanılan bina içindeki kömürlüğüne girip hırsızlık yapan sanığın, konutun eklentisine girmesinin 5237 sayılı TCK'nın 116. maddesinde tanımlanan konut dokunulmazlığını bozmak suçu yönünden "müstakil bir zarar" yaratmadığı, kapının çerçevesinin kırılmasının anılan Yasanın 151/1.maddesi yönünden değerlendirildiği ve mala zarar vermek suçundan da sanığın ayrıca cezalandırılmasına karar verildiği dikkate alındığında;

konut dokunulmazlığını bozmak suçundan uygulama yapılırken, "katılanın zararının giderilmediğinden" biçiminde somut olay ile örtüşmeyen ve "takdire" dayanılırken de 5271 sayılı CMK'nın 231. maddesinde yer alan "hükmün açıklanmasının geri bırakılması" müessesesinde, sanık yönünden yasanın öngördüğü objektif ve subjektif koşullar değerlendirilmeden, cezaların bireyselleştirilmesine yönelik kabul edilen ölçütlerle çelişir şekilde 5271 sayılı CMK'nın 231/5-14. madde ve fıkralarının uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,