Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2010/24160 K.2013/19303

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I-)Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, kararın dayandığı gerekçeye ve takdire göre, katılan ... vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün istem gibi ONANMASINA,

II-) Sahtecilik suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelemesine gelince;

1-) Sanığın, suça konu çeki yakınanın daha önce aldığı borca karşılık verdiğini savunması, yakınanın da önceden borcu olduğunu doğrulaması, sanığın yakınan hakkında 600.000 TL’lik çek için icra takibi yapması ve çekteki imzanın yakınana ait olmadığının anlaşılması karşısında; gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti için çekteki borçlu imzası ile yazı ve rakamların sanığa ait olup olmadığı hususunda Adli Tıp Kurumundan rapor alınması, suç tarihi itibari ile yakınanın sanığa suça konu çekte yazılı miktar kadar borçlu olup olmadığı araştırılıp eylemin 765 sayılı TCK’nun 347. (5237 sayılı TCK’nun 211.) maddesi kapsamında kalıp kalmadığı da değerlendirilerek sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-)Kabul ve uygulamaya göre de;

a-)765 sayılı TCK’nun 342/1 ve 5237 sayılı TCK’nun 204/1. fıkrasında öngörülen cezaların alt sınırları aynı olduğundan, temel hapis cezalarının alt sınırdan tayini halinde, 5237 sayılı TCK’nun 53. maddesinde düzenlenen ve hapis cezasına mahkûmiyetinin kanuni sonucu olarak uygulanması gereken güvenlik tedbirlerinin 765 sayılı Kanunda bulunmaması nedeniyle, 5237 sayılı TCK’nun aleyhe olduğu gözetilmeden, 5237 sayılı TCK’daki cezaların üst sınırlarının daha az olduğu gerekçesiyle lehe olduğu kabul edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

b-) Uzun süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında, 5237 sayılı TCK’nın 53/1.maddesinin (a), (b), (d) ve (e) bentlerinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca infaz edilmiş sayılacağı kadar yoksun bırakılmasına, aynı maddenin 1.fıkrasının (c) bendinde öngörülen kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından hak yoksunluğunun uygulanmamasına hükmedilmemesi,