Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2010/24194 K.2011/45205

Menfaat temini amacı ile adam kaçırma suçundan sanık ...’in, 765 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 499/1-birinci cümle, 522/1, 59/2. maddeleri uyarınca 13 yıl 6 ay 15 gün ağır hapis cezası ile cezalandırılmasına dair KONYA/EREĞLİ Ağır Ceza Mahkemesinin 01/07/2004 tarihli ve 2003/129 esas, 2004/98 sayılı kararının infazı sırasında, 01/06/2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun lehe hükümlerinin uygulanması talebi üzerine,

sanığın 5237 sayılı Kanun’un 149/1, 62. maddeleri gereğince 8 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin aynı Mahkemenin 06/06/2005 tarihli ve 2003/129 esas, 2004/98 sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığının 18/08/2010 gün ve 2010/10130/51811 sayılı kanun yararına bozma istemine dayalı Yargıtay C.Başsavcılığının 31/08/2010 gün ve KYB.2010/201756 sayılı ihbar yazısı ile infaz dosyası 6/10/2010 tarihinde Dairemize gönderilmekle incelendi:

Anılan Yazıda;

Konya Ereğli Ağır Ceza Mahkemesi tarafından lehe olan kanunun tespiti hususunda verilen 06/06/2005 tarihli ek karar hukuken ortadan kaldırılmadan yeniden verilen 26/12/2006 tarihli ve 2006/22-257 sayılı kararın sanık ... yönünden yok hükmünde olduğu değerlendirilerek yapılan incelemede;

Tüm dosya kapsamına göre, sanığın 765 sayılı Kanun’un 499/1. maddesinde yazılı yağma suçunu oluşturan eyleminin, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun l49/l-a, c, d, h maddelerinde düzenlenen yağma ve aynı Kanun’un 109/2-3/a, b maddelerinde yazılı kişiyi hürriyetinden yoksun bırakma suçlarını oluşturduğu,

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 7/2, 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun’un 9/3. maddeleri uyarınca, yeni Kanun’un sanık lehine hükümler getirip getirmediği ve kesinleşmiş hükümler açısından infaz aşamasında uygulanıp uygulanmayacağının tespit edilmesi bakımından,

temel ceza maddesi yanında kanuni ve takdiri artırım ve indirim maddelerinin uygulanmasında hakimin takdir hakkını kullanarak karar vermesini gerektiren durumlar ile hükmün zat ve mahiyetinde değişiklik gerektirecek bir hususta öncelikle incelemenin duruşmalı olarak yapılması gerektiği gözetilmeden evrak üzerinde karar verilmesinde isabet görülmemiş olduğundan bahisle 5271 sayılı CMK’nun 309.maddesi uyarınca anılan kararın bozulması) Dairemizden istenilmiştir.

./..

-2-

TÜ RKMİLLETİADINA

Kanun yararına bozma istemine dayanan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının ihbar yazısı ve incelenen dosya içeriğine göre;

Konya Ereğli Ağır Ceza Mahkemesince verilen 06.06.2005 tarihli ek karar hukuken kaldırılmadan verilen 26.12.2006 tarihli ve 2006/22- 257 sayılı kararın yok hükmünde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 27.12.2005 tarih, 2005/3-162-173 ve 11.07.2006 tarih,2006/5-182/182 sayılı kararları ve Dairemizin yerleşmiş uygulamalarına göre: sonraki yasa ile suçun unsurlarının veya özel hallerinin değiştirilmesi, cezanın tayin ve takdiri ile artırım ve indirim oranlarının belirlenmesi, seçimlik cezalardan birinin tercihi ve seçenek yaptırımların ya da cezanın kişiselleştirilmesini gerektiren hallerde duruşma açılarak karar verilmesi gerekir.

5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesi uyarınca hükümlü ... yararına olan hükmün, önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümlerinin olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağı gözetilerek, bireyselleştirmenin yapılması için duruşma açılmasının zorunlu olduğunun gözetilmemesi,

... ...