Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2010/24328 K.2013/19389

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanıklar hakkında erteleme hükümleri değerlendirilirken, sanık ...'ın geçmişteki sabıkalı hali ve suç işleme konusundaki eğilimi, sanık ...'ın müsnet suçu işledikten sonra yargılama sürecinde gösterdiği pişmanlığını içerir bir beyanı ve yaklaşımının bulunmaması, fiilden sonraki davranışları, müsnet olayın meydana geliş şekli dikkate alınarak; cezalarının tecili halinde ilerde bir daha suç işlemekten çekinmelerine sebep olacağı yolunda mahkemeye tam kanaat hasıl olmadığından sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK’nın 51. maddesinin uygulanmasına takdiren yer olmadığına karar verildiği, aynı gerekçenin hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin 5271 sayılı CMK'nın 231/6-b maddesi uyarınca da aranan şartlardan olduğu görülmekle, yapılan incelemede:

Sanık ..., mağdurların ceplerindeki cüzdanı özel beceri ile almaya kalkışarak hırsızlık ve hırsızlığa teşebbüs suçlarını işlerken, diğer sanık ...'ın siyah renkli otomobil ile sanık ... ve mağdurları takip edip olayların akabinde, sanık ...'ı olay yerinden uzaklaştırması şeklinde gelişen eylemlerde, her iki sanık tarafından aynı anda ve eylem bütünlüğü içerisinde el ve işbirliğiyle hareket edilmek suretiyle işlendiğinin anlaşılması karşısında, bu suçlar için kurulan hükümlerde sanık ... hakkında 5237 sayılı TCK'nın 37/1. maddesi yerine, aynı Yasanın 39. maddesi ile uygulama yapılması, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçların sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Suçu birlikte işleyen sanıklardan neden oldukları yargılama giderlerinin “ayrı ayrı” yerine, “müteselsilen” alınmasına hükmedilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK’nın 326/2.maddesine aykırı davranılması,