Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2010/24764 K.2010/20044

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

TCY.nın 168. maddesinin uygulanabilmesi için sanığın “bizzat pişmanlık göstererek mağdurun uğradığı zararı aynen geri verme veya tazmin suretiyle tamamen gidermesi” ya da yakınanın rıza göstermesi koşuluyla kısmen geri verilmesi veya tazmin edilmesi gerektiği, anılan bendin uygulanmasının yakınanın şikayetine yahut şikayetinden vazgeçmesine bağlı olmadığı gözetilmeden.

10.11.2009 günlü oturumda zararı gidermeyeceğini söyleyip, aynı şekilde hükmün tefhim olunduğu 08.12.2009 günlü oturumun başında da zararı gidermeyeceğini söyleyen sanığa, yakınanın şikayetçi olmaması nedeniyle tekrar sorup, yakınan isterse zararını gideririm demesi üzerine, yakınanın da zararımın giderilmiş olduğunu kabul ediyorum biçiminde anlatımda bulunması nedeniyle, koşulları oluşmadığı halde, yerinde olmayan gerekçeyle anılan madde ile cezadan indirim yapılıp;

sanığın adli sicil kaydında yer alan ve bir örneği de, dosya arasına konulan Eskişehir 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 9.11.2006 gün ve 2004/571 – 2006/480 sayılı ilamının tekerrüre esas oluşturduğu gözetilip, hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilmemesi karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış;

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın, TCY’nın 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmasına, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca da kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, söz konusu yasaklamanın koşullu salıverilen sanık hakkında uygulanmamasına, karar verilmesi gerekirken, yazılı biçimde uygulama yapılması;

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve savunmanının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’nun 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından TCY’nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölüm çıkarılarak yerine, “Sanığın, TCY’nın 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmasına,