KÜNYE
6. Ceza Dairesi 2010/25011 E., 2013/16648 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 10 Eylül 2013
- Mahkemesi
- Ağır Ceza Mahkemesi
- Suç
- Yağma
- Hüküm
- TCK 148/1,168/2-3,62,53 ile 3 sene 4 ay hapis, hak yoksunluğu.
Karar Metni
255 kelime·1 dk okuma·2 bölüm
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
I. Sanık savunmanının temyiz isteğinin incelenmesinde
Yasal süre içinde temyiz başvurusunda bulunmayan sanık savunmanının bu konudaki isteğinin 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 317.maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,
II. Yerel Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazlarının incelenmesinde
Yakınanın aşamalardaki anlatımları ve doktor raporundaki bulgular karşısında tebliğnamedeki ( 1 ) numaralı bozma düşüncesi benimsenmemiştir.
Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1. Sanığın yakınana ait çantayı yağmaladıktan sonra, içindeki parayı aldıktan sonra, çantayı motorsikletinin selesine koyduğu, daha sonra bir araca çarparak motorsikleti bırakıp kaçtığı ve inceleme yapan kolluk görevlileri tarafından bulunarak iade edildiği olayda, yakınanın 31.10.2006 tarihli oturumda paranın geri verilmediğini açıklamasına karşın, sanık savunmanının 30.11.2006 günlü oturumda sanığın aldığı tüm eşyaları iade ettiğini ileri sürmesi nedeniyle, suça konu paranın geri verilip verilmediği araştırılmadan ve soruşturmada para dışındaki mallara kollukça el konması nedeniyle rızai iadeden söz edilemeyeceği gözetilmeden yazılı biçimde uygulama yapılması,
2. Sanığın adli sicil kaydındaki ilamların kesinleşme ve yerine getirme tarihlerini içerir örnekleri istendikten sonra hakkında TCY'nın 58.maddesinin uygulanma olanağının değerlendirilmemesi,
Yargıtay 6. Ceza Dairesi, E. 2010/25011, K. 2013/16648, 10 Eylül 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama