Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2010/25224 K.2013/13063

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre, suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanıkların çaldıkları dört adet hayvandan, üç tanesini sattıkları kişiyi söylemek suretiyle soruşturma aşamasında iadeyi sağladıkları; diğer hayvanın bedelini de kovuşturma aşamasında mağdura ödedikleri, mağdurun da 10.12.2009 tarihli oturumda “Ben hayvanlarımı daha önce teslim almıştım, kayıp olan bir adet hayvanın bedeli bana sanık tarafından ödendi, şikayetçi değilim, uzlaştık, anlaştık, bu şekilde karar verilsin” demiş olması karşısında;

soruşturma aşamasında gerçekleşen kısmi iadeye yönelik tespit edilen bu ifadesinin “etkin pişmanlık” müessesesinin uygulanmasına onay verme anlamına gelen bir iradeyi içerdiği ve bu nedenle sanıklar hakkında, 5237 sayılı TCK'nın 168/1. madde ve fıkrasının uygulama koşullarının karar yerinde tartışılması gerektiği düşünülmeden yazılı biçimde hüküm kurulması,