Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2010/25578 K.2013/16202

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I-Sanık ... hakkında işyeri dokunulmazlığını bozma suçu nedeniyle temyiz isteminin reddine ilişkin 23.01.2008 tarihli kararın incelenmesinde:

21/07/2004 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren 5219 sayılı Yasanın 3/B maddesi ile değiştirilen 1412 sayılı CMUK.nın 305/1. maddesi uyarınca ikibin Yeni Türk Lirasına kadar olan mahkumiyet hükümleri kesin olup, hüküm tarihi, cezanın türü ve miktarı itibariyle hükmün temyizi olanaklı olmadığından, sanık savunmanının temyiz isteminin reddine ilişkin usul ve yasaya uygun olan 23.01.2008 tarih ve 2007/264-2008/20 sayılı kararın ONANMASINA,

II-Sanık ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün incelenmesinde:

Sanığa yüklenen ve 5237 sayılı TCK'nın 142/1-a, 31/3. maddesine uyan hırsızlık suçunun gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Yasanın 66/1-e, 66/2. maddelerinde öngörülen 5 yıl 4 aylık zamanaşımının, hüküm tarihi ile inceleme tarihi arasında geçtiğinin anlaşılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık savunmanının temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK.nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE,

III-Sanık ... hakkında hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan hükmün incelenmesinde:

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-İşyeri dokunulmazlığını bozma suçu birden fazla kişi tarafından birlikte işlenmesine karşın sanık hakkında TCK’nın 119/1-c maddesinin uygulanmaması,

2-Sanığın adli sicil kaydındaki ilamın silinme koşulları araştırılarak, sonucuna göre, suçun niteliği, cezanın türü ve süresine göre; hükümden sonra yürürlüğe giren vaki değişiklikler karşısında; 5271 sayılı CMK’nın 231. maddesi gereğince sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,