Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2010/25815 K.2011/5781

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanıklar ..., ... ve ... hakkında, aşamalarda şikayetleri devam eden yakınanlar ..., ... ve ...’e karşı gerçekleştirdikleri mala zarar verme suçundan zamanaşımı içinde soruşturma yapılması olanaklı görülmüş; Sanık ...’nın, kovuşturma aşamasında 17.06.2009 ve 14.08.2009 günlü oturumlardaki anlatımlarından, yakınanlar ... ve ...’e karşı eylemlerin gece gerçekleştirildiğinin açıkça anlaşılması karşısında tebliğnamedeki bu yöndeki düşünce benimsenmemiş; sanık ...’nın adli sicil kaydında yer alan Diyarbakır 3. Ağır Ceza Mahkemesinden, verilip 6.11.2002 tarihinde kesinleşmiş, 15 yıl cezayı içeren adam öldürme suçuna ilişkin hükümlülüğü nedeniyle hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilmemesi karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış;

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanıkların, TCY’nın 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1.fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmasına, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca da kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, söz konusu yasaklamanın koşullu salıverilen sanık hakkında uygulanmamasına, karar verilmesi gerekirken, yazılı biçimde uygulama yapılması;

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ..., ... ve ... savunmanları ile sanık ...’un temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından TCY’nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümler çıkarılarak yerine, “Sanıkların, TCY’nın 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmasına,