KÜNYE
6. Ceza Dairesi 2010/2642 E., 2013/1382 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 4 Şubat 2013
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi (Kapatılan Kartal 1. Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Hırsızlık
- Hüküm
- Beraat
Karar Metni
227 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
I-Katılan vekilinin sanık ... hakkında kurulan beraat hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre, katılan ... Güven vekilinin temyiz itirazı yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün, tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,
II-Katılan vekilinin sanıklar ... ve ... hakkında kurulan beraat hükümlerine ve sanıklar ... ve ... savunmanının sanıklar hakkında kurulan beraat kararlarında vekalet ücretine yönelik temyiz itirazlarının incelemesinde;
Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Ancak;
Beraat eden ve kendisini vekille temsil ettiren sanıklar ... ve ... yararına karar tarihindeki Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 13/son madde ve fıkrası uyarınca maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ... savunmanının ve katılan ... Güven vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasına “hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 13/5. madde ve fıkrası uyarınca 400 TL vekalet ücretinin hazineden alınarak sanıklar ... ve ...’e verilmesine” cümlesi yazılmak suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 04/02/2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay 6. Ceza Dairesi, E. 2010/2642, K. 2013/1382, 4 Şubat 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama