Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2010/26884 K.2013/24412

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Hırsızlık suçunun anahtarla ya da diğer bir aleti anahtar gibi kullanarak kilit açmak suretiyle gerçekleştirdiğine ilişkin kanıtların nelerden ibaret olduğu karar yerinde açıklanıp tartışılmadan, sanık hakkında 5237 sayılı TCY'nın 142/1-b maddesi yerine, aynı Yasanın 142/2-d maddesiyle hüküm kurulması,

2- Sanığın adli sicil kaydındaki İzmir 12. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 29.01.1996 gün ve 96/775-1215 ve Bursa 1.Asliye Ceza Mahkemesince verilen 20.12.1995 gün ve 96/613-1830 sayılı ilamların suç tarihi itibariyle 4616 sayılı Yasadan önce olduğu, ilamların 19.07.2001 ve 26.12.2000 tarihinde kesinleştiği, ancak anılan cezaların infaz edilip edilmediği hususunun belirlenemediğinin anlaşılması karşısında; cezaların infaz edilip edilmediği, yerine getirilmiş ise, infaz tarihi araştırılıp, denetime olanak sağlaması bakımından bu ilamların onaylı örneği dosyaya getirilerek sonucuna göre 5237 sayılı Yasanın 58/6-7. maddesinin değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

3- Kasten işlemiş olduğu suçtan, hapis cezasıyla mahkumiyetinin yasal sonucu olarak sanığın, 5237 sayılı TCK’nın 53/1.maddesinin “a, b, c, d, e” bendinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezanın infazı tamamlanıncaya kadar, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkum olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,