Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2010/27164 K.2013/18869

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I- Sanık ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün incelenmesinde

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre sanık ... savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün, istem gibi ONANMASINA,

II- Sanık ... hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Sanığa yüklenen ve 5237 sayılı TCK’nın 142/1-b ve 116/1. maddelerinde tanımlanan hırsızlık ve konut dokunulmazlığını bozma suçlarının gerektirdiği cezaların türü ve üst sınırına göre, suç tarihinde 12-15 yaş arasında olan sanık hakkında mahkumiyet hükmünün kurulduğu 12.11.2008 tarihi ile inceleme tarihi arasında aynı Yasanın 66/1-e, 66/2. maddelerinde öngörülen 4 yıllık sürenin geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nın 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE,

III- Sanık ... hakkından konut dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükümlerin incelenmesine gelince ;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Suçu işlediği tarihte 18 yaşını tamamlamamış olan sanık hakkında konut dokunulmazlığını bozma suçu açısından; hükmedilen kısa süreli özgürlüğü bağlayıcı cezanın 5237 sayılı TCK’nın 50.maddesi gereğince adli para cezasına veya maddede yazılı diğer seçenek ve yaptırımlardan birine çevrilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,