Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2010/27612 K.2013/16950

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK’nın 151/1.,116/2-4, 119/1-c, 35/2. maddeleri uyarınca zamanaşımı içerisinde işlem yapılması mümkün görülmüş ayrıca sanıklar hakkında 5237 sayılı yasanın 53. maddesindeki haklardan yoksun bırakılmasına karar verilmemiş ise de, hükümlülüğün yasal sonucu olarak infaz aşamasında dikkate alınmasının olanaklı olduğu anlaşılmıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre, suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı hakkındaki Yasanın 108/2. maddesi uyarınca, sanık ... hakkında mükerrirlik uygulamasında adli sicil kaydındaki tekerrüre esas en ağır ceza olan Ankara 24.Asliye Ceza Mahkemesinin 2003/316 Esas-2003/356 Karar sayılı ilamının, sanık ... hakkında ise Kırşehir 1.Asliye Ceza Mahkemesinin 2005/105-283 karar sayılı ilamının dikkate alınması yerine yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ...'nın temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nın 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak,