Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2010/28210 K.2013/19872

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

5237 sayılı TCK'nın 142/2-d maddesindeki ceza miktarının alt sınırının 3 yıl olmasına rağmen mahkemece temel cezanın 2 yıl olarak belirlenmesi, sanığın kasıtlı suçtan dolayı mahkum olduğu 3 aydan fazla hapis cezası olmasına rağmen cezanın 5237 sayılı TCK'nın 51. maddesi uyarınca ertelenmesine karar verilmesi, adli sicil kaydına göre tekerrüre esas hükümlülüğü bulunduğu halde hakkında 5237 sayılı Yasanın 58/6-7.maddesi ile uygulama yapılmaması, karşı temyiz bulunmadığından; sanık hakkında kasıtlı suçtan mahkumiyetin doğal sonucu olarak 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin uygulanmamış ise de; infazda gözetilmesi olanaklı olduğundan, bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye, Hâkimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Cezası ertelenen sanık hakkında belirlenen denetim süresinin 5237 sayılı TCK'nın 51/3. maddesi uyarınca mahkum olunan ceza süresinden az olamayacağının gözetilmemesi,

2-Mahkemece 5271 sayılı Yasa’nın 150/3. maddesi uyarınca, sanığın savunmasını yapmak üzere zorunlu savunmanın görevlendirilmesi nedeniyle, savunmana ödenen avukatlık ücretinin, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesindeki düzenlemeye açıkça aykırı olarak, sanığa yargılama gideri olarak yükletilmesine karar verilmesi,