Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2010/28322 K.2013/5804

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 01/06/2007-22.10.2010 tarihli tebliğnameleri ile Daireye gönderilerek başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Hükümlüler ..., ..., ... ile yaşı küçük ...'ın olay tarihinde gece 24:00 sularında hükümlü ...'nin kullandığı kamyonetle yakınana ait ... köyü Şahintepesi mevkiindeki bahçe içerisinde bulunan evine geldikleri, hükümlüler ... ve ...'nin evin pencerelerinden birinin demir korkuluklarını asılarak çıkardıkları, ardından ...'ün pencere camını kırdığı, içeri giren ..., ... ve ...'un evin dış kapısının kilidini kırarak açmaya çalıştıkları, ancak başarılı olamayınca kapıyı vidalarından söktükleri, daha sonra hükümlülerin birlikte evde bulunan 46 kasa ve 3 çuval kayısıyı araca yükledikten sonra evden ayrılmaları şeklinde gerçekleşen olayda;

1- 5237 sayılı TCK’nın 141 ve 142. maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçu ile 765 sayılı TCK’nın 493/1.maddesinde yer alan suçun ögelerinin farklı olduğu; geceleyin evin pencere korkuluklarını asılarak çıkarıp camı kıran ve ardından evin kapısını sökerek hırsızlık yapan hükümlülerin eylemi, yakınana karşı hırsızlığın yanı sıra, 5237 sayılı TCK’nın 116/1-4, 119/1-c maddelerine uyan konut dokunulmazlığını bozmak ve aynı Yasa'nın 151/1. maddesine uyan mala zarar vermek suçlarını da oluşturduğu halde, bu suçlarla ilgili bir uygulama yapılmaması,

2- 5237 sayılı Yasa'nın 7/2, 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddeleri uyarınca; hükümlüler ..., ... ve ...'nin eylemine uyan 765 sayılı TCK’nın 493/1-son, 522/1 (pek fahiş), 59/2. maddeleri ile 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK’nın aynı suça uyan 142/1-b, 143/1, 116/1-4, 119/1-c, 151/1. maddelerinde öngörülen cezaların türü, alt ve üst sınırları bakımından, mala zarar vermek suçu yönünden uzlaştırmaya ilişkin 5271 sayılı CMK’nın 253 ve 254. maddeleri uyarınca değerlendirme yapılmak suretiyle, lehe Yasa belirlenerek uygulama yapılmasında zorunluluk bulunması,