Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2010/28418 K.2013/3364

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

27.11.2003 tarihli olay yeri inceleme raporu, 26.11.2003 tarihli görgü tespit tutanağı ve dosya içeriğine göre; sanığın, gündüz vakti yakınanın işyerindeki bodrum katında depo olarak kullandığı ahşap kapısının çivilerini söküp sert bir cisimle zorlamak suretiyle içeriden hırsızlık suçunu işlediğinin anlaşılması karşısında; eylemi 765 sayılı TCK'nın 493/1. maddesine uyduğu halde yazılı şekilde uygulama yapılması kanuna aykırı ise de;

01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCY.nın 7/2 ve 5252 sayılı TCK'nın Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Yasanın 9/3. maddeleriyle Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kurulu’nun 23.2.1938 günlü 1937/23 – 1938/9 sayılı, Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 25.5.1999 günlü 133/142 sayılı kararları ışığında, somut olayla ilgili 765 sayılı TCY’nın 493/1, 102/3 ve 104/2. maddeleriyle 5237 sayılı TCY’nın 142/1-b, 31/3, 116/2, 31/3, 151/1, 31/3, 66/1-e, 66/2-4, 67/4. maddelerinin ayrı ayrı ve bir bütün olarak uygulanması sonucunda; 5237 sayılı Yasa hükümlerinin sanık yararına bulunduğunun anlaşılmasıyla yapılan incelemede;

Hüküm tarihinde yürürlükte bulunan 5237 sayılı TCK’nın 66/1-e maddesinde, anılan Yasanın 142/1-b, 116/2, 151/1. maddelerine uyan hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçlarının gerektirdiği cezalar için 8 yıllık süre belirlenmesi, aynı maddenin 2. fıkrasına göre 15-18 yaş grubunda bulunan sanık için bu sürenin üçte ikisinin geçmesiyle kamu davasının düşeceğinin öngörülmesi ve zamanaşımının uzamasına ilişkin 67/4. maddesi de dikkate alındığında, 7 yıl 12 aylık sürenin suç tarihi olan 26.11.2003 tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunduğunun gözetilmesi zorunluluğu,