Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2010/28703 K.2011/8277

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

27/09/2009 tarihinde gerçekleştirilen yağma eylemiyle ilgili olarak, tutuklu bulunan sanığın annesinin, kovuşturma aşamasında, suçtan doğan zararın parasal kısmının giderilmesine yönelik 04/01/2010 tarihinde yakınanın duruşmada bildirdiği adresine ödemeli posta havalesi çıkarttırdığı ancak adresin yetersiz olması nedeniyle gönderinin çıkış merciine iade edildiği,

cep telefonunun yakınana iade edilmek istendiğine dair sanık savunmanının 08/12/2009 tarihli dilekçesindeki cep telefonunun da posta havale ile gönderildiğine dair anlatımı ve zararın tümünün giderilmek istendiğine ilişkin temennisini içeren 20/01/2010 günlü oturumdaki beyanı dışında dosyaya yansıyan kanıt bulunmadığı, yakınanın 12/04/2010 ve sanık savunmanının 03/06/2010 tarihli dilekçelerinin içeriğine göre de; yakınanın zaranının tümünün, hükmün kurulduğu 11/02/2010 tarihinden sonra giderildiği.

TCK.nun 168. maddesindeki etkin pişmanlık hükmünün, kararın verildiği tarihe kadar gerçekleşen geri vermeleri kapsaması nedeniyle bu maddenin uygulanmasında dikkate alınamayacağı; yakınanın 20/01/2010 tarihli oturumda, para ve cep telefonunun gönderilmesi ya da verilmek istenmesi halinde dahi kabul etmeyeceğine dair anlatımının, aynı Yasa maddesinin 4. fıkrasında belirtilen ve koşulları oluşan isteğe bağlı kısmi geri verme nedeniyle sanığın ceza indiriminden yararlanmasına rıza göstermediği şeklinde değerlendirilmesi gerektiğinin anlaşılması karşısında;

mahkemece, suçtan doğan zararın bir kısmının giderilmesine yönelik girişimde bulunmasına karşın tümünün karşılandığı yönündeki yerinde olmayan; sanığın pişmanlığını samimi olarak hissettirmediği şeklinde yasada yeri bulunmayan gerekçeye dayanılmış ise de; anılan Yasa maddesindeki ceza indiriminin uygulanmamasının sonucu itibariyle doğru olması nedeniyle, tebliğnamedeki bozma düşüncesi benimsenmemiş.

29/09/2009 tarihindeki yağma, silahla ve geceleyin işlendiği halde, temel cezanın belirlenmesi sırasında, söz konusu Yasanın 149. maddesinin ( h ) bendinin yanında ( a ) bendiyle de uygulama yapılması ve 61/5. maddesindeki ölçütlerin gözetilmesi gerekirken, yazılı biçimde hüküm kurulması, karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.