KÜNYE
6. Ceza Dairesi 2010/28726 E., 2013/6558 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 1 Nisan 2013
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Hırsızlık
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
337 kelime·2 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 26/10/2010 günlü kenar yazısı ile Dairemize gönderilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Sanığın, yakınana ait konutun açık penceresinden içeriye girip hırsızlık suçunu işlediği ve yakınmanın da sürdüğünün anlaşılması karşısında; zamanaşımı içerisinde TCK’nun 116/1-4. maddesindeki geceleyin konut dokunulmazlığını bozma suçundan işlem yapılması olanaklı görülmüştür.
Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-Sanığın, yakınanın 4 metre 50 cm yükseklikte olan konutuna, kişisel beceri gerektirecek şekilde tırmanıp açık olan pencereden içeri girmek suretiyle hırsızlık suçunu işlediğinin anlaşılması karşısında; anılan Yasanın 142/2-b maddesinde tanımlanan hırsızlık suçunun elde veya üstte taşınan eşyanın özel beceri ile alınması durumunda uygulanabileceği gözetilmeden, yazılı biçimde uygulama yapılması,
2-Kabul ve uygulamaya göre ise;
a-5237 sayılı TCK’nın 145.maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCK’nın 522.maddesindeki “hafif” veya “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar
ve değer olarak da gerekiyorsa ceza vermekten vazgeçilebileceği ölçüdeki düşük değerler esas alınmak, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanmak koşuluyla uygulanabileceği düşünülmeden, bu maddeye düzenleniş amacının dışında yorumlar getirilerek cezadan indirim yapılması,
b-Sanık hakkında verilen “3 yıl 6 ay” hapis cezasından 5237 sayılı Yasanın 145. maddesine göre (1/2) oranında indirim yapıldığı sırada “1 yıl 5 ay 15 gün” yerine, “1 yıl 5 ay 14 gün” hapis cezasına hükmolunması,
Yargıtay 6. Ceza Dairesi, E. 2010/28726, K. 2013/6558, 1 Nisan 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama